Analiza matematyczna/Rachunek różniczkowy

Z testwiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szablon:DoPracowania

Pochodna funkcji

Szablon:Definicja2

Spotyka się również inne oznaczenia pochodnej funkcji:

f′(x0)=dfdx|x0=dydx|x0=ddxf|x0=f˙(x0)

Jeżli założymy, że y=ax+b jest równaniem prostej stycznej do wykresu funkcji f, to wartość pochodnej interpretujemy jako współczynnik kierunkowy a prostej stycznej do wykresu funkcji w punkcie (x0,f(x0)). Możemy zatem zapisać:

f′(x0)=tan⁡α, gdzie α to kąt zawarty pomiędzy styczną do wykresu funkcji a półosią x.

Szablon:Uwaga

W praktyce przy liczeniu pochodnej korzystać będziemy z tablic i twierdzeń przedstawionych poniżej. Czasami jednak w trudniejszych przypadkach możemy stanąć przed koniecznością skorzystania z definicji. W celu udowodnienia twierdzeń o pochodnych także konieczne będzie skorzystanie bezpośrednio z definicji.

Pochodna sumy funkcji

Szablon:Twierdzenie Przykład y=x2+x
y′=[x2+x]′
y′=[x2]′+[x]′
y′=2x+1

Pochodna iloczynu funkcji

Szablon:Twierdzenie

Jeżeli liczymy pochodną iloczynu trzech i więcej funkcji, powyższe twierdzenie należy zastosować iteracyjnie, tzn.

[f(x)⋅g(x)⋅h(x)⋅m(x)]′=

iloczyn wielu funkcji traktujemy jako iloczyn dwu prostszych funkcji. Następnie korzystamy ze znanego wzoru na pochodną iloczynu dwu funkcji.

=f′(x)⋅g(x)⋅h(x)⋅m(x) + f(x)⋅[g(x)⋅h(x)⋅m(x)]′=

Powyższy krok powtarzamy tak długo, aż pod znakiem pochodnej nie będzie więcej niż dwie funkcje.

=f′(x)⋅g(x)⋅h(x)⋅m(x) + f(x)⋅[g′(x)⋅h(x)⋅m(x)+g(x)⋅[h(x)⋅m(x)]′]=

Ostatecznie otrzymujemy długi, aczkolwiek prosty w wykorzystaniu wzór końcowy:

=f′(x)⋅g(x)⋅h(x)⋅m(x) + f(x)⋅[g′(x)⋅h(x)⋅m(x)+g(x)⋅[h′(x)⋅m(x)+h(x)⋅m′(x)]]=

Pochodna ilorazu funkcji

Szablon:Twierdzenie Przykład

y=sin⁡xx
y′=(cos⁡x⋅x)−(sin⁡x⋅1)x2

Pochodna funkcji złożonej

Szablon:Twierdzenie

Pochodne funkcji elementarnych

Funkcja Pochodna Uwagi
c 0 c∈ℝ
x 1
xn nxn−1 n∈ℝ
ax+b a
ax2+bx+c 2ax+b
ax −ax2 x≠0
sin⁡x cos⁡x
cos⁡x −sin⁡x
tg⁡x 1cos2x x≠π2+kπ,k∈ℤ
ctg⁡x −1sin2x x≠kπ,k∈ℤ
ex ex
ax axln⁡a a>0
xx xx(1+ln⁡x)
ln⁡x 1x x>0
logax 1xln⁡a
arcsin⁡x 11−x2 |x|<1
arccos⁡x −11−x2 |x|<1
arctg⁡x 11+x2
arcctg⁡x −11+x2
x 12x x>0
xn 1nxn−1n x>0
sinh⁡x=ex−e−x2 cosh⁡x=ex+e−x2
cosh⁡x=ex+e−x2 sinh⁡x=ex−e−x2
tgh⁡x=sinh⁡xcosh⁡x 1cosh2x=4(ex+e−x)2
artgh⁡x=12ln⁡1+x1−x 11−x2 |x|<1
arctgh⁡x=12ln⁡x+1x−1 −11−x2 |x|>1
ln⁡(x+x2±a2) 1x2±a2

Pochodna cząstkowa funkcji

Ekstremum funkcji

Jeśli pierwsza pochodna funkcji jest w punkcie x0 równa 0 i zmienia tam znak, to funkcja w tym punkcie posiada ekstremum.

  1. Jeśli pierwsza pochodna f′(x) w punkcie x0 z prawej strony jest ujemna (a z lewej strony dodatnia), to f(x) w punkcie x0 ma maksimum lokalne.
  2. Jeśli pierwsza pochodna f′(x) w punkcie x0 z prawej strony jest dodatnia (a z lewej strony ujemna), to f(x) w punkcie x0 ma minimum lokalne.
  • Jeśli druga pochodna f″(x) w pukcie x0 zmienia znak, to f(x) w punkcie x0 ma punkt przegięcia.

Ekstremum funkcji wielu zmiennych

3xy+2x+1

Rotacja i dywergencja